دسته: فنی

  • تفاوت استرچ پالت با دستگاه شیرینگ پک چیست؟

    تفاوت استرچ پالت با دستگاه شیرینگ پک چیست؟

    امروزه با افزایش توجه تولیدکنندگان به بسته بندی محصولات، ماشین‌آلات زیادی برای انجام این کار وارد بازار شده‌اند که هر کدام کارایی متفاوتی دارند. حجم وسیع اطلاعاتی که توسط سازندگان این ماشین آلات ارائه می‌شود، به نوعی انتخاب دستگاه مناسب را دشوار کرده است. اما از میان تمام دستگاه‌های موجود در بازار، دو نمونه دستگاه استرچ پالت و دستگاه شیرینگ پک پرفروش‌ترین دستگاه‌ها در حوزه بسته بندی محصولات هستند. ما در این مقاله قصد داریم با این دو دستگاه محبوب آشنا شده و تفاوت میان آن‌ها را بررسی کنیم. تا انتها مقاله همراه ما باشید تا به شما در انتخاب درست میان این دو دستگاه، کمک کنیم.

    آشنایی با دستگاه استرچ پالت

    دستگاه استرچ پالت دستگاهی است که با استفاده از روکش پلاستیکی چندلایه، محصولات را به طوری بسته بندی می‌کند که از صدمه دیدن آن‌ها جلوگیری ‌شود. رول‌های پلاستیکی موجود در این دستگاه در جنس‌های متنوعی چون PVC، PVdc و… هستند که با توجه به شرایط می‌توان از انواع آن در ابعاد و ضخامت مختلف استفاده کرد. یکی نکات مهم در انتخاب روکش پلاستیکی، استحکام کششی آن است که تاثیر زیادی بر کیفیت نهایی بسته بندی محصولات دارد. تفاوت استرچ پالت با دستگاه شیرینگ پک بسیار زیاد است و فقط به شکل ظاهری ختم نمی‌شود. استرچ پالت، رول فیلم پلاستیکی را در خود نگه می‌دارد و می‌تواند به دو صورت آن را دور پالت بپیچاند. در حالت اول دستگاه استرچ پالت رول را به دور پالت ثابت شده، می‌چرخاند و در حالت دوم، پالت روی یک میز گردان قرار می‌گیرد و دستگاه، رول پلاستیکی را ثابت نگه می‌دارد. در هر دو حالت پلاستیک به خوبی به دور پالت پیچیده می‌شود و از ورود گرد و غبار و آسیب‌های احتمالی جلوگیری می‌کند.

    آشنایی با دستگاه شیرینگ پک

    شیرینگ پک نوعی دستگاه بسته بندی است که روکش پلاستیکی یا همان نایلون شیرینگ را با استفاده از حرارت به دور محصول می‌چسباند. بسته بندی با استفاده از این دستگاه علاوه بر محافظت از کالا و زیبایی محصولات، نظم قرار دادن محصولات را در کنار هم بیشتر می‌کند. جابه‌جایی محصولات با بسته بندی شیرینگ بسیار راحت‌تر است و احتمال آسیب در برابر حوادث احتمالی را کاهش می‌دهد. دستگاه شیرینگ پک در دو مدل اتوماتیک و غیر اتوماتیک وارد بازار می‌شود که شما می‌توانید وابسته به حجم کار و شرایط حاکم، از انواع آن استفاده کنید. از دستگاه شیرینگ معمولا برای بسته بندی محصولاتی چون مواد غذایی، بطری آب معدنی، نوشیدنی‌ها و… استفاده می‌شود که از یک بسته بندی اولیه برخوردار هستند.

    تفاوت استرچ پالت با دستگاه شیرینگ پک

    حال که با این دو دستگاه آشنا شده اید، نوبت به بررسی فرق استرچ پالت با دستگاه شیرینگ پک می‌رسد. این دو دستگاه در قسمت‌های مختلفی چون نوع حرارت، بسته بندی، شفافیت و… با هم تفاوت دارند که به شرح زیر شناخته می‌شوند.

    روش بسته بندی

    شیرینگ پک معمولا برای بسته بندی کالاهایی که از قبل بسته بندی ابتدایی دارند، استفاده می‌شود و نمی‌تواند محصولات حجیم را بسته بندی کند. اما استرچ پالت برای محصولات بزرگی چون لوازم خانگی کاربرد دارد. همچنین بسته بندی مواد غذایی به صورت روی هم چیده هم به وسیله این دستگاه انجام می‌شود. از دیگر تفاوت‌ استرچ پالت با دستگاه شیرینگ پک می‌توان گفت که دستگاه شیرینگ پک وابسته به نوع آن، بسته بندی محصولات را با استفاده از حرارت انجام می‌دهد. به طوری که رول‌های پلاستیکی به دور محصول جذب می‌شوند. اما دستگاه استرچ پالت بدون نیاز به حرارت بسته بندی محصولات را انجام می‌دهد.

    میزان مقاومت بسته بندی

    بسته بندی به وسیله دستگاه استرچ پالت به گونه‌ای است که از محصولات بدون بسته بندی اولیه به خوبی محافظت می‌کند و از خراش‌های حین حمل و نقل جلوگیری می‌کند. اما بسته بندی به روش شیرینگ پک برای محصولات کوچک‌تر استفاده می‌شود که احتمال ضربات شدید به آن‌ها بسیار کمتر است. بسته بندی به روش شیرینگ پک به وسیله لایه نایلون نازک‌تر و به صورت جذبی به دور محصول انجام می‌شود تا از آن در برابر ورود گرد و غبار، حشرات و آلودگی اطراف محافظت شود. اما استرچ پالت با پیچیدن چند دور روکش نایلونی به دور محصول، مقاومت آن در برابر ضربه را افزایش می‌دهد.

    برندسازی

    فرق استرچ پالت با دستگاه شیرینگ پک در قابلیت برند سازی این است که دستگاه شیرینگ پک می‌تواند بسته بندی را با لوگو شرکت یا تولیدی در رنگبندی مختلف انجام دهد. بنابراین محصولاتی که با استفاده از روش شیرینگ پک بسته بندی می‌شوند، از جذابیت بالاتری برخوردار هستند و کمک زیادی به برندسازی و حفظ اصالت کالا می‌کنند. اما استرچ پالت از این قابلیت برخوردار نیست و برای بسته بندی‌های ساده کاربرد دارد. پیشنهاد می‌شود شرکت‌های کوچک و نوپا برای برندسازی و جلب اعتماد مشتری، از روش شیرینگ پک برای بسته بندی محصولات خود استفاده کنند.

    میزان شفافیت

    تفاوت استرچ پالت با دستگاه شیرینگ پک در شیوه بسته بندی، باعث شده است که میزان شفافیت بسته بندی به وسیله این دو دستگاه متفاوت باشد. میزان شفافیت نایلون در بسته بندی شیرینگ بیشتر است و از دلایل آن می‌توان به اهمیت این بسته بندی در برندینگ و همچنین یک لایه بودن آن اشاره کرد. همانطور که پیشتر اشاره کردیم، در بسته بندی به روش استرچ پالت، نایلون چند دور به دور محصول پیچیده می‌شود و تعداد لایه‌ها روی هم، باعث کاهش شفافیت پلاستیک می‌شود.

    جمع بندی

    تفاوت استرچ پالت با دستگاه شیرینگ پک به عوامل مختلفی چون شیوه بسته بندی، توان دستگاه، نوع حرارت و… وابسته است که ما در این مقاله به طور کامل با آن‌ها آشنا شدیم. برای انتخاب میان این دو دستگاه، شما باید به ظرفیت تولیدات، ابعاد، حجم و جنس محصولات خود توجه کنید. در صورتی که هدف شما از بسته بندی، جذابیت بیشتر و برندسازی باشد، ما به شما دستگاه شیرینگ پک را پیشنهاد می‌کنیم. اما اگر محصولات به بسته بندی برای محافظت در برابر عوامل مختلف نیاز دارند، استرچ پالت به شما در بسته بندی ایمن و مطمئن کمک می‌کند.

  • تفاوت نایلکس های پلیمری و تجزیه پذیر

    تفاوت نایلکس های پلیمری و تجزیه پذیر

    یکی از انواع محصولات پلیمری پر مصرف در صنایع گوناگون، نایلون‌ها یا نایلکس‌ها بوده که برخی از آن‌ها با درصد کمی تجزیه پذیر هستند. نوع دیگری از نایلون‌ها نیز وجود دارد که به طور کامل تجزیه می‌شوند. با روی کار آمدن این نایلون‌ها، انقلاب بزرگی در محصولات پلیمری به وجود آمد. بنابراین می‌توان گفت نایلکس‌های پلیمری و نایلون‌های تجزیه پذیر در نوع ترکیبات مواد اولیه و ویژگی‌های ساختاری، متفاوت هستند. برای این که با تفاوت نایلکس‌های پلیمری و تجزیه پذیر بیشتر آشنا شوید؛ توصیه می‌کنیم این‌مقاله را به طور کامل مطالعه نمایید. برای بررسی تفاوت نایلکس پلیمری و نایلکس تجزیه پذیر ابتدا لازم است به معرفی هر دو نوع نایلکس، به طور جداگانه پرداخته شود.

    نایلکس پلیمری چیست؟

    ترکیبات اصلی مواد اولیه این نایلکس‌‌ها از پلی‌اتیلن سنگین تشکیل شده است که برای ایجاد خواص ویژه در آن‌ها نیز از پلی‌اتیلن سبک و یک سری مواد افزودنی استفاده می‌شود. این نایلکس‌‌ها از شفافیت، دوخت‌پذیری بالا و انعطاف‌پذیری خوبی برخوردار هستند. نایلکس‌های پلیمری همچنین مقاومت بالایی در برابر تحمل بار و فشار را دارند. این نایلکس‌ها بیشتر به عنوان نایلون‌ دسته رکابی شناخته شده‌اند که بیشتر برای حمل کالاهای خریداری شده از فروشگاه‌ها به کار می‌روند. به طور کلی نایلکس پلیمری به سه گروه نایلکس دسته موزی یا تقویت، نایلکس دسته بندی و همچنین نایلکس دسته رکابی تقسيم می‌شود.

    نایلکس تجزیه پذیر چیست؟

    نایلکس‌های تجزیه پذیر، نوع جدیدی از نایلون‌ها هستند که مواد اولیه آن‌ها از پلیمرهای گیاهی تولید شده‌ است که به آسانی تجزیه می‌شوند. طریقه تهیه این پلیمرها به این صورت است که ابتدا پلیمرها را از ریشه و صمغ گیاهان گرفته سپس وارد چرخه تولید می‌کنند. با استفاده از این پلیمرها می‌توان انواع محصولات پلیمری تجزیه پذیر را تولید کرد. در واقع می‌توان گفت با تولید نایلکس‌ها تا حدودی، نگرانی‌های زیست محیطی کمتر شده است. کیسه‌ها و نایلکس‌های تجزیه پذیر دوام و مقاومت کشسانی خوبی دارند. این نایلون‌ها از لحاظ دیگر خصوصیات و ویژگی‌ها با نایلکس‌های پلیمری یکسان یا حتی بهتر نیز هستند. با تولید این نایلون‌ها تا حدود زیادی نیاز و خواسته مشتریان برآورده خواهد شد.

    انواع نایلکس پلیمری تجزیه پذیر

    این نایلکس‌ها در طرح‌، رنگ‌ و انواع مختلف به بازار عرضه می‌شوند. نایلکس‌های تجزیه پذیر از لحاظ نوع مواد پلیمری به کار رفته در ساختار آن‌ها، شامل سه نوع پلی لاکتیک اسیدها، ترموپلاستیک نشاسته و پلی هیدروکسی آلکانوات ها (PHAs) هستند. پلی لاکتیک اسیدها از نوعی نشاسته تخمیری ساخته می‌شوند که این نشاسته خود ترکیبی از نیشکر، چغندر قند، ذرت و کاساو است. ترموپلاستیک نشاسته نیز از گرما دادن نشاسته ایجاد می‌شود که نشاسته آن از ترکیب مواد گیاهی با آب و مخلوط شدن با روان کننده‌ها ساخته شده است. ساختار پلی هیدروکسی آلکانوات‌ها (PHAs) با دو نوع قبل کمی متفاوت است. به این طریق که مواد اولیه آن از باکتری‌هایی تشکیل شده است که این باکتری‌ها خود از تخمیر شکر یا چربی مواد زائد ایجاد شده‌اند.

    ویژگی انواع نایلکس‌ پلیمری تجزیه پذیر

    هر محصولی که تولید می‌شود دارای یک سری مزایا و معایب است. نایلکس‌های تجزیه پذیر نیز دارای ویژگی‌های منحصر به فردی هستند. همین ویژگی‌ها باعث ایجاد تفاوت نایلکس‌های پلیمری و تجزیه پذیر شده است. از مهم‌ترین ویژگی این نایلکس‌‌ها می‌توان به تجز‌یه پذیر بودن، مقاومت فیزیکی و کششی بالا، قابلیت چاپ هرگونه عکس، لوگو و تصویر و نیز انعطاف‌پذیری آن‌ها اشاره کرد.

    موارد کاربرد انواع نایلکس تجزیه پذیر

    هر کدام از انواع پلیمرهای تجزیه پذیر در تولید و ساخت یک محصول گیاهی خاص کاربرد دارد. در زیر به طور جداگانه به کاربرد هر کدام از انواع پلیمرهای معرفی شده در بخش بالا، اشاره شده است:

    کاربرد پلیمر تجزیه پذیر ترموپلاستیک نشاسته‌

    TPS ها نایلکس‌های تجزیه پذیری هستند که در حجم زیاد تولید می‌شوند. نوعی از بسته‌بندی‌های جدید پاکت‌های ویژه صندوق پستی و دیگر انواع پاکت‌های مخصوص بسته‌بندی پستی، از همین مواد ساخته شده‌اند. انواع کارد، چنگال و دیگر ظروف یکبار مصرف گیاهی که تولید می‌شوند نیز با استفاده از ترموپلاستیک نشاسته است.

    کاربرد پلیمر تجزیه پذیر پلی لاکتیک اسید

    پلی لاکتیک اسیدها، دسته دیگری از پلیمرهای تجزیه پذیر هستند که به عنوان PLA شناخته شده‌اند. این پلیمرها بعد از TPS ها بیشترین حجم تولید را به خود اختصاص داده‌اند. همه شماها با انواع محصولات ساخته شده از این نوع پلیمر، از نزدیک آشنا شده‌اید. فنجان‌های کاغذی ویژه قهوه موجود در کافه‌ها همگی از پلی لاکتیک اسید ساخته می‌شوند.

    برای جلوگیری از نفوذ نشتی و نم به بیرون فنجان از مواد PLA استفاده شده است که در واقع جایگزین همان پوشش پلاستیکی است. تنها عیب PLA نقطه ذوب پایین آن است به همین دلیل برای بالا بردن مقاومت آن‌ها در دمای بالا، از فرم کریستالی این مواد که دارای مقاومت بالایی هستند؛ استفاده می‌شود.

    کاربرد پلیمر تجزیه پذیر پلی هیدروکسی آلکانوات

    این پلیمر بیشتر به عنوان PHA شناخته شده است و کاربرد کمتری در ساخت محصولات پلیمری نسبت به دو نوع قبلی دارد. کاربرد پلی هیدروکسی بیشتر در ساخت تجهیزات و وسایل پزشکی مانند بخیه‌های پزشکی است. استفاده از این نوع پلیمر در صنایع پلیمری به دلیل هزینه بالایی که دارد؛ کمتر رواج دارد.

    مزایای استفاده از نایلکس تجزیه پذیر

    این نایلکس‌ها دارای ویژگی‌های خاص و جالبی هستند؛ از این ‌رو استفاده از آن‌ها مزایای زیادی را به همراه دارد. در زیر به برخی از مهم‌ترین مزایای این نوع نایلکس اشاره شده است:

    • تولید شده از مواد اولیه تجزیه پذیر و عدم وجود مواد نفتی در ترکیبات آن
    • عدم ایجاد اثرات تخریب‌پذیر بر محیط زیست بعد از تجزیه شدن
    • سازگاری کامل با عوامل محیطی و جوی
    • صرفه‌جویی در انرژی در هنگام فرآیند تولید

    تفاوت نایلکس‌های پلیمری و تجزیه پذیر

    حال که با هر کدام از انواع نایلکس‌های پلیمری و تجزیه پذیر به طور جداگانه آشنا شدید بهتر می‌توان به تفاوت آن‌ها پی برد. از مهم‌ترین تفاوت نایلکس های پلیمری و تجزیه پذیر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    • نایلکس‌های پلیمری دارای اثرات زیست‌محیطی ناخوشایندی هستند در حالی که این مورد در رابطه با نایلون‌های تجزیه پذیر کاملاً برعکس است.
    • نایلکس‌های پلیمری همچنین از لحاظ سلامتی برای انسان خطرناک هستند طوری که در دماهای بالا ماده‌ای سمی از آن‌ها منتشر می‌شود که کاملاً سرطان‌زا است. در صورتی که ترکیبات به کار رفته در نایلکس تجزیه پذیر در دماهای بالا، هیچ‌گونه واکنش شیمیایی نمی‌دهند.
    • هزینه تولید نایلکس پلیمری بسیار کمتر از هزینه ساخت محصولات تجزیه پذیر است.
    • مواد اولیه محصولات تجزیه پذیر هیچ‌گونه وابستگی به مواد نفتی ندارد اما مواد اولیه نایلکس‌های پلیمری کاملاً از مواد نفتی تشکیل شده است.

    جمع‌بندی

    نایلکس‌ها یکی از انواع محصولات پرکاربرد در صنایع مختلف محسوب می‌شوند. به طور کلی نایلکس شامل دو نوع پلیمری و تجزیه پذیر است که هر کدام ویژگی‌‌ها و خواص مربوط به خود را دارند. مواد اولیه نایلکس پلیمری از مواد شیمیایی و صنعتی تهیه می‌شود که دارای اثرات زیست محیطی مخربی بوده و برای سلامتی مضر هستند. در حالی که نایلکس تجزیه پذیر از پلیمرهای گیاهی تولید می‌شوند و تقریباً می‌توان گفت به صورت کامل تجزیه شده و پسماند آن‌ها هیچ‌گونه اثرات زیست تخریب‌پذیری ندارد. مهم‌ترین تفاوت نایلکس‌های پلیمری و تجزیه پذیر در همین اثرات زیست محیطی آن‌ها است.

  • تفاوت نایلون درجه یک و درجه دوم و تشخیص کیفیت آن‌ها

    تفاوت نایلون درجه یک و درجه دوم و تشخیص کیفیت آن‌ها

    در بازار انواع و اقسام نایلون‌ها را می‌توان مشاهده کرد، برخی درجه یک و برخی دیگر درجه دوم هستند. اما سوال مهم این است که: «تفاوت نایلون درجه یک و درجه دوم چیست؟» بدون شک همه افراد به دنبال خرید نایلون درجه یک هستند تا بتوانند بسته به مبلغی که پرداخت می‌کنند، محصول بهتری تهیه کنند. اما افرادی نیز هستند که کیفیت نایلون برایشان مهم نیست و می‌خواهند در هزینه‌های خود صرفه جویی کنند. انتخاب شما هر چه که باشد، نکته مهم این است که در مورد تفاوت نایلون درجه یک و درجه دوم و تشخیص کیفیت آنها اطلاعات خود را تکمیل کنید.

    تفاوت تولید نایلون درجه یک و درجه دو براساس کیفیت

    یکی از معیارهای اصلی در بررسی کیفیت نایلون درجه 1 و درجه 2، مواد اولیه به کاررفته در آنهاست. مهمترین ماده اولیه در تولید نایلون «گرانول» نام دارد. گرانول از مواد پتروشیمی حاصل می‌شود و اگر به صورت مستقیم به دست تولیدکننده نایلون برسد، به عنوان نایلون درجه یک شناخته می‌شود. اما زمانی که گرانول از طریق فرآیند بازیافت پلاستیک‌ها تولید شود، نایلون به دست آمده درجه دوم خواهد بود. گرانول حاصل از بازیافت، کیفیت پایین‌تری دارد.

    فرق نایلون درجه یک و درجه دوم براساس رنگ

    برخی مواد اولیه ناشی از بازیافت پلاستیک‌ها باعث کدر شدن (تیرگی) نایلون می‌شوند. برای مثال، خاصیتی به نام آنتی اکسیدان بعد از هر بار بازیافت به میزان قابل توجهی کاهش پیدا می‌کند. این اتفاق باعث کدر شدن نایلون می‌شود. به همین دلیل است که در تولید نایلون‌های تبلیغاتی به هیچ عنوان نباید از مواد اولیه‌ای که خاصیت آنتی اکسیدان خود را از دست داده‌اند، در تولید بهره مند شد. پس در زمان خرید نایلون باید به رنگ محصول توجه کنید. کدر بودن رنگ نشان دهنده نایلون درجه 2 است.

    تشخیص نایلون درجه یک و درجه دو براساس بو

    در بررسی تفاوت نایلون درجه یک و درجه دوم باید به بوی نایلون توجه کنید. معمولاً نایلون درجه 2 دارای بوی نامطبوعی است. پس در هنگام خرید، نایلون مورد نظر خود را بو کنید. اگر نایلون به جای بوی پلاستیک، بوی زننده بدهد! پس محصول درجه دوم است. بوی زننده اغلب ناشی از بازیافتی بودن نایلون است. همچنین بیشتر نایلون‌های زباله و آنهایی که رنگ مشکی و کیفیت پایینی دارند، در دسته نایلون‌های درجه 2 قرار می‌گیرند. نایلون‌های بی‌کیفیت دارای دانه‌های ریزی هستند که به راحتی زیر نور خورشید دیده می‌شوند.

    تفاوت نایلون درجه یک و درجه دوم براساس کشش

    از دیگر راه‌های تشخیص نایلون درجه یک و درجه دو می‌توان به بررسی میزان مقاومت کشسانی نایلون اشاره کرد. نایلون‌هایی که به راحتی پاره می‌شوند، از مواد درجه دو ساخته شده‌اند. نایلون باکیفیت و درجه یک به آسانی پاره نمی‌شود. بنابراین برای کاربردهای تبلیغاتی یا جهت حمل بارهای زیاد، خرید نایلون با قدرت کشسانی بالا انتخابی عاقلانه‌تر است. به ویژه برای کسب و کارهای خدماتی مانند فروشگاه‌ها، داروخانه‌ها و رستوران‌ها، نایلون درجه 1 بهترین انتخاب است.

    مقایسه نایلون درجه یک و درجه دوم براساس کاربرد

    در بالا تا حدودی در مورد کاربرد نایلون‌های درجه یک و درجه دو اطلاعاتی کسب کردید. اما برای کاربردهایی که به مواد بهداشتی نیاز است، نایلون درجه یک باید در اولویت خرید قرار گیرد. برای مثال، کسب و کارهای آزمایشگاهی، پزشکی و خوراکی به مواد اولیه باکیفیت نیاز دارند. برای کسب و کارهایی که کیفیت و قدرت کشسانی اهمیت ندارد، مانند تعمیرگاه‌ها، نایلون درجه دو کفایت می‌کند. ولی به طور عمده از نایلون درجه 2 برای کیسه زباله و مواردی از این قبیل استفاده می‌شود.

    کلام آخر

    تفاوت نایلون درجه یک و درجه دو را در بالا بیان کردیم. پس مهم است که ابتدا کاربرد و بودجه مورد نظر خود را در نظر بگیرید و سپس به دنبال خرید نایلون مناسب باشید. اگر کیفیت نایلون برای شما مهم نیست و بودجه خیلی زیادی ندارید، نایلون با کیفیت پایین را انتخاب کنید. شما این امکان را دارید که با مشاهده ظاهری و بررسی کیفیت نایلون به مرغوبیت آن پی ببرید. نایلون درجه 1 دارای رنگ روشن، بدون دانه‌های ریز، قدرت کشسانی بالا و بوی مشخص پلاستیک است. اما نایلون درجه 2 دارای رنگ کدر، با دانه‌های ریز، قدرت کشسانی پایین و بوی نامطبوع است. در نهایت، با درک تفاوت تولید نایلون درجه یک و درجه دو می‌توانید محصول مناسب را تهیه کنید.

  • نایلون چیست و چه کاربردی دارد؟

    نایلون چیست و چه کاربردی دارد؟

    نایلون‌ها جزء محصولات ترموپلاستیک پرمصرف هستند که جهت جابجایی، بسته‌بندی، عایق‌بندی و محافظت از کالاهای تولید شده، کاربرد دارند.‌ نایلون دارای انواع و اقسام گوناگون به منظور استفاده در صنایع مختلف است. مواد اولیه نایلون از عناصر پلیمری تشکیل شده است که ساختار کلی نایلون را به وجود می‌آورد. اکثر نایلون‌ها قابل بازیافت بوده و با جمع‌آوری آن‌ها در طبیعت، می‌توان از آلودگی زیست محیطی جلوگیری کرد.

    در اصطلاح عامیانه به نایلون، نایلکس نیز گفته می‌شود ولی این دو از نظر ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی، تفاوت‌هایی با هم دارند. برای درک بهتر ماده اولیه نایلون و نایلکس در این مقاله به بررسی مواد نایلون و ویژگی‌های آن‌ها پرداخته شده است.

    نایلون چیست؟

    به فیلم‌های دمشی که ماده اولیه آن‌ها از گریدهای مختلف پلی اتیلن باشد؛ نایلون گفته می‌شود. چهار عنصر اصلی و سازنده نایلون شامل هیدروژن، نیتروژن، کربن و اکسیژن است. از ترکیب مواد اولیه نایلون در کنار هم خواص بی‌نظیری مانند انعطاف‌پذیری و چغرمگی ایجاد می‌شود. نایلون‌های پلیمری دارای ساختار پلی آمیدی هستند که با درجه‌های متفاوت 6 و 6.6 قابلیت تولید دارند.

    تاریخچه پیدایش نایلون

    تاریخچه پیدایش نایلون مربوط به انتخاب نام محصول در شرکت تولیدی محصولات پلاستیکی دوپن در سال 1940 است. در آن زمان جان اکلبری نام نایل را برای محصولات خود انتخاب کرد و پسوند ون را از دیگر فیبرها مانند کتان و ریون به آن اضافه کرد. بعد از آن کتابی از آقای جان منتشر شد که در آن توضیحاتی داده شد که در گذشته قرار بر این بوده است، نام محصول ابتدا نوران باشد ولی بعدها به نایلون تبدیل شده است. به این دلیل که این محصولات شکاف ناپذیر بودند و با تغییر مصوت‌های آن به نیلون از بار معنایی عصبی آن کاسته شد که امروزه جهت تلفظ آسان به نام نایلون شناخته شده است.

    در واقع نایلون‌ها اولین الیاف مصنوعی و نوعی بسپار پلی آمید هستند که اولین بار در سال 1313 توسط فردی به نام والاس کارترز در مرکز پژوهش دوپونت تولید شد. نایلون‌ها با استفاده از روش گرمانرم تولید می‌شوند و پیشنهاد ساخت آن در سال 1927 توسط چارلز استاین مطرح شد. کاربرد اولیه نایلون در ساخت برس مسواک و جوراب زنانه بود که از نایلون درجه 6 و 6.6 به صورت لیف به کار می‌رفته است.

    نایلون از چه ماده‌ای به دست می‌آید؟

    همان‌طور که در بالا گفته شد؛ مواد اولیه نایلون از پلی اتیلن به عنوان پلیمر پایه تشکیل شده است. از ترکیب این پلیمرها در کنار هم به صورت زنجیره‌ای، یک‌ مجموعه از مونومرها تشکیل می‌شود. پلی‌اتیلن نیز شامل زنجیره‌ای از اتم‌های کربن دوتایی به صورت پیوند دوگانه بین آن‌ها است که اتم‌های هیدروژن از طریق شاخه‌ها به آن متصل شده‌اند.

    مجموعه پلی‌اتیلن‌ها در کنار هم یک سری خواص فیزیکی و شیمیایی را به وجود می‌آورند که با اضافه کردن مواد افزودنی به آن‌ها، باعث تقویت این‌گونه خواص می‌شوند. این مواد افزودنی به منظور بهبود مقاومت کشسانی، بالا بردن شفافیت در نایلون‌ها و همچنین تنظیمات شبکه ساختاری نایلون‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

    دلایل استفاده از پلی‌اتیلن در تولید نایلون

    پلی‌اتیلن به دلیل تأثیر زیادی که در خواص و ساختار نایلون دارد، باعث شده است که ترکیب اصلی نایلون از این ماده درست شود. در اکثر کشورهای اروپایی و آمریکایی، در ترکیبات ساختاری نایلون از پلی آمیدها استفاده می‌شود. در حالی که در ایران، از فیلم‌های دمشی پلی‌اتیلنی، نایلون تولید می‌کنند. حال در اینجا می‌خواهیم به این سؤال که چرا در ایران در تولید نایلون از پلی‌اتیلن استفاده می‌شود، پاسخ دهیم. بنابراین توصیه می‌شود مطالب این بخش را تا پایان دنبال کنید.

    پاسخ این پرسش به دلیل وجود دو ویژگی مهم در ماده پلی‌اتیلن برمی‌گردد. پلی‌اتیلن یک ماده بسپار پلیمری با خاصیت گرمانرم است که در هنگام مجاورت با حرارت وگرما، انعطاف‌پذیر می‌شود و به هر شکل دلخواهی درمی‌آید. دلیل دیگر استفاده از پلی‌اتیلن، مقاومت بالای آن در برابر ضربه‌پذیری است که باعث افزایش چغرمگی نایلون می‌شود.

    ویژگی‌های بارز دیگری نیز در پلی‌اتیلن وجود دارد که باعث استفاده از آن در تولید نایلون شده است. برخی از این ویژگی‌ها شامل سمی نبودن آن، نامحلول بودن در دمای معمولی و وجود گریدهای مختلف پلی‌اتیلن است. پس می‌توان گفت در ایران، یکی از اصلی‌ترین مواد اولیه نایلون، پلی‌اتیلن است.

    انواع مواد اولیه در تولید نایلون

    علاوه بر پلی‌اتیلن که ساختار اصلی نایلون را تشکیل می‌دهد، یک سری دیگر از مواد افزودنی‌ و مستر بچ‌ها نیز در ساختار مواد اولیه نایلون به کار برده می‌شود. برخی از انواع افزودنی‌ها و مستربچ‌های به کار رفته در تولید نایلون شامل موارد زیر است.

    مستربچ رنگ

     این مواد همان‌طور که از اسم آن مشخص است جهت رنگی کردن نایلون‌ها در مواد نایلون به کار می‌رود. مستربچ رنگی شامل انواع رنگ‌های تیره و روشن است. هر چه کیفیت مستربچ رنگی بهتر باشد، نایلون با کیفیت بهتری رنگ می‌شود.

    مستربچ آنتی استاتیک

     این نوع مستربچ از تجمع الکتریسیته ساکن بر روی نایلون جلوگیری می‌کند. مستربچ آنتی استاتیک همچنین باعث بهبود خواص چاپ پذیری و عدم جذب گرد و غبار بر روی نایلون می‌شود. این مستربچ به عنوان ماده اولیه نایلون مورد استفاده در ساخت انواع سلفون، به کار می‌رود.

    مستربچ آنتی یووی

     این نوع مستربچ، از خراب شدن نایلون در برابر اشعه ماورا بنفش نور خورشید جلوگیری می‌کند و همچنین باعث افزایش طول عمر و ثبات کیفیت محصول نیز می‌شود.

    مستربچ آنتی باکتریال

    مستربچ آنتی باکتریال با خواص ضد عفونی کننده و آنتی باکتریال خود، از تجمع باکتری‌ها، قارچ‌ها و آلودگی‌ها بر روی نایلون جلوگیری می‌کند. این مستربچ بیشتر در تولید نایلون‌های بهداشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

    مستربچ شفاف کننده

     ترکیب این مستربچ با مواد اولیه نایلون، در شفافیت و براقیت محصول بسیار مؤثر است و از زردی و کدری نایلون جلوگیری می‌کند. استفاده از مستربچ شفاف کننده در تولید نایلون‌های مخصوص بسته‌بندی و حمل مواد غذایی ضروری است.

    مستربچ ضد شعله

    مستربچ ضد شعله با افزایش مقاومت نایلون در برابر حرارت و ایجاد مقاومت در مقابله با شعله آتش، در به تأخیر انداختن گسترش شعله‌های آتش بسیار مؤثر است. در واقع این مستربچ باعث ایجاد نوعی مقاومت سطحی مواد نایلون در مقابل گرمای شدید می‌شود.

    مستربچ ضد بخار

    مواد افزودنی ضد بخار از ایجاد بخار و شبنم بر لایه داخلی نایلون جلوگیری می‌کند. این نوع افزودنی در ماده اولیه نایلون عریض مورد استفاده در صنایع کشاورزی و گلخانه، کاربرد دارد.

    مستربچ ضد بو

    این مستربچ از ایجاد بوی بد و نامطبوع در داخل فیلم‌های پلی‌اتیلنی جلوگیری می‌کند. از این مستربچ بیشتر در تولید نایلون سلفونی که در بسته‌بندی صنایع غذایی کاربرد دارد، استفاده می‌شود.

    مستربچ زیست تخریب‌پذیر

    مستربچ موردنظر باعث ایجاد روند زیست تخریب‌پذیری در پلیمرهای مصنوعی می‌شود. در بعضی موارد از این مستربچ در مواد نایلون نیز استفاده می‌شود.

    مستربچ آنتی اکسیدان

     نایلون‌های پلاستیکی به دلیل انعطاف‌پذیری که دارند خیلی سریع تحت تأثیر نور، اکسیژن و حرارت چروک می‌شوند. این چروکیدگی باعث کاهش استحکام، شفافیت، تغییر رنگ و خراشیدگی آن‌ها می‌شود. برای جلوگیری از این پدیده، از مستربچ آنتی اکسیدان به عنوان مواد اولیه نایلون استفاده می‌شود.

    جمع بندی

    نایلون یکی از انواع محصولات پلیمری ترموپلاستیک است که از ترکیب مونومرها در کنار هم تشکیل می‌شود. اصلی‌ترین ماده اولیه نایلون پلی‌اتیلن بوده که دارای گریدهای مختلفی است. پلی اتیلن ماده‌ای گرمانرم بوده و به نایلون‌های پلاستیکی خواص انعطاف‌پذیری خوبی می‌دهد.

    برای دادن خواص و ویژگی‌های دیگر به نایلون، در ترکیب مواد اولیه نایلون از انواع دیگر افزودنی و مستربچ استفاده می‌شود. افزودنی‌های اساسی در مواد نایلون شامل مستربچ شفاف کننده، آنتی یووی، ضد بو، ضد بخار، آنتی باکتریال، آنتی استاتیک و مستربچ‌های رنگی است.

  • تفاوت استرچ بسته‌بندی ماشینی و دستی

    تفاوت استرچ بسته‌بندی ماشینی و دستی

    در قرن جدید، صنعت بسته‌بندی یکی از موارد مهم در بازاریابی محصولات تولیدی به شمار می‌آید. زیبایی و دقتی که در بسته‌بندی‌ کالاها وجود دارد باعث جذب بیشتر مشتری به سمت محصول می‌شود. یکی از انواع نایلون‌های مورد استفاده در بسته‌بندی محصولات، فیلم‌های استرچ پلی‌اتیلنی است. این فیلم‌ها به دو صورت دستی و ماشینی به دور محصول پیچیده می‌شوند. هر کدام از این روش‌ها، ویژگی‌های مربوط به خود را دارند.

    در این مقاله قصد داریم به معرفی ویژگی فیلم استرچ دستی و ماشینی و همچنین بررسی فرق فیلم استرچ دستی و ماشینی بپردازیم.‌ بنابراین اگر شما هم مایل به کسب اطلاعات بيشتر در مورد تفاوت فیلم استرچ ماشینی و دستی هستید؛ توصیه می‌شود این مقاله را تا پایان مطالعه نمائید.

    فیلم استرچ دستی و ماشینی چیست؟

    در تولید نایلون و نایلکس، فیلم استرچ سهم بسیار زیادی را به نسبت باقی محصولات دارد. قبل از این که به بررسی تفاوت فیلم استرچ دستی و ماشینی بپردازیم لازم است ابتدا به طور خلاصه به معرفی کلی فیلم استرچ پرداخته شود.

    فیلم استرچ چیست؟

    این فیلم‌ها به صورت رول‌های نازک تولید می‌شوند که دارای انعطاف‌پذیری و کشش خوبی هستند. مواد اولیه به کار رفته در تولید این فیلم‌ها از پلی‌اتیلن سبک خطی تشکیل شده است. فیلم و نایلون استرچ از محصولات پرمصرف در صنایع بسته‌بندی انواع محصولات کشاورزی، مواد غذایی و … است. این فیلم‌ها همچنین به عنوان سلفون در بسته‌بندی‌ لوازم خانگی، برقی و پلاستیکی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

    فیلم‌های استرچ این قابلیت را دارند که به صورت کاملاً دستی به دور محصول مورد نظر پیچیده شوند. فیلم استرچ در ابعاد و تعداد لایه‌های مختلف به بازار عرضه می‌شوند. وجود ویژگی کشسانی در این فیلم‌ها باعث مقرون به صرفه بودن، دوام و مقاومت بالای آن‌ها شده است.

    فرق فیلم استرچ دستی و ماشینی

    برای پی بردن به تفاوت فیلم استرچ دستی و ماشینی، خوب است بدانید که این فیلم‌ها از جهات مختلف با یکدیگر مقایسه می‌شوند . یکی از این تفاوت‌ها محل کاربرد و چگونگی مصرف آن‌هاست که در زیر به تشریح کاربرد و نحوه مصرف هر یک پرداخته شده است.

    فیلم استرچ دستی

    در این نوع فیلم، رول توسط یک فرد، جهت بسته‌بندی به دور محصول پیچیده می‌شود. در این نوع بسته‌بندی کشش رول توسط نیروی دست انجام می‌شود. بنابراین در هنگام بسته‌بندی باید دقت شود که رول کاملاً کشیده و صاف باشد. در فیلم‌های استرچ دستی، سرعت عمل و هزینه نیروی کار نسبت به ماشینی پایین‌تر است. بنابراین می‌توان گفت سرعت کار یکی از مواردی است که نشان دهنده فرق فیلم استرچ دستی و ماشینی است.

    کاربرد فیلم استرچ دستی

    فیلم استرچ دستی بیشتر در بسته‌بندی محصولات کشاورزی مانند بسته‌بندی قارچ‌ها، در قنادی‌ها به عنوان سلفون روکش شيريني‌ها، در رستوران‌ها و فست فودها جهت گرم نگه داشتن غذا و تازه ماندن سالادها و دسرها، کاربرد دارد. از این فیلم‌ها همچنین در بسته‌بندی محصولات غذایی و صنایع دستی خانگی نیز استفاده می‌شود. به طور کلی فیلم استرچ دستی یا همان سلفون بیشتر برای مصارف خانگی و کارگاه‌های کوچک است. زیرا در کارگاه‌ها به دلیل بالا بودن هزینه خرید دستگاه‌های استرچ ماشینی، خرید آن‌ها مقرون به صرفه نیست.

    فیلم استرچ ماشینی

    این فیلم‌ها توسط دستگاه‌هایی مانند دستگاه‌های پیچیده افقی و پالت مورد استفاده در فرودگاه‌ها، به دور بسته یا محصول مورد نظر پیچیده می‌شود. این نوع فیلم‌های استرچ، به دلیل بالا بودن طول، ضخامت و همچنین کشش بالا توسط دستگاه‌های استرچ ماشینی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این روش بسته‌بندی در صنایع بزرگ و پیشرفته کاربرد بیشتری دارد. در این روش تمامی کارهای بسته‌بندی به صورت اتوماتیک انجام می‌شود و نیروی انسانی در آن دخالتی ندارد از این ‌رو از سرعت بالایی برخوردار است.

    دستگاه‌ پالت استرچ ماشینی

    Alt:تفاوت فیلم استرچ دستی و ماشینی

    دستگاه پالت یکی از انواع ماشین‌های استرچ است. از مزایای این دستگاه‌ می‌توان به سرعت و دقت بالا در کشش و پیچاندن فیلم به دور محصول اشاره کرد. با استفاده از این دستگاه‌ نیاز به دخالت نیروی انسانی کمتر می‌شود. این دستگاه‌ها به دلیل صنعتی بودن معمولاً در ابعاد بزرگ تولید می‌شوند. از این ‌رو ابعاد فیلم‌های استرچ ماشینی از استرچ دستی بزرگ‌تر است‌. می‌توان گفت تفاوت در ابعاد فیلم‌ها، یکی دیگر از فرق فیلم استرچ دستی و ماشینی محسوب می‌شود.

    مزایای استفاده از فیلم استرچ پالت

    مهم‌ترین ویژگی فیلم استرچ دستی و ماشینی به میزان کشیدگی یا پیچاندن آن‌ها به دور محصول، توسط فرد یا دستگاه استرچ بستگی دارد. فیلم استرچ دستگاه پالت، دارای استانداردهای بین المللی جهت کشیدگی در هنگام بسته‌بندی است. این دستگاه به دلیل دارا بودن ویژگی‌های منحصر به فرد، از پرکاربردترین انواع ماشین‌های استرچ شمرده می‌شود. در زیر به برخی از ویژگی‌های فیلم دستگاه پالت اشاره شده است:

    • غیر قابل نفوذ بودن هر نوع گرد و غبار و رطوبت به داخل بسته‌بندی
    • قابلیت بسته‌بندی سبک، راحت و شیک
    • کاهش میزان هزینه‌ها در جابجایی و عملیات بسته‌بندی
    • سرعت و دقت بالا در بسته‌بندی
    • مقرون به صرفه بودن بسته‌بندی با دستگاه پالت
    • بسته‌بندی با دوام و محکم

    بنابراین با مقایسه ویژگی‌ها و مزایای هر دو نوع فیلم، می‌توان به انواع تفاوت فیلم استرچ دستی و ماشینی پی برد.

    کاربرد فیلم‌ استرچ ماشینی

    فرق فیلم استرچ دستی و ماشینی در کاربرد آن‌ها نیز است. همان‌طور که گفته شد از فیلم‌های استرچ ماشینی بیشتر در کارخانه‌های صنعتی استفاده می‌شود. از مهم‌ترین صنایع تولیدی که برای بسته‌بندی محصولات خود از فیلم استرچ ماشینی استفاده می‌کنند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    • صنایع تولیدی انواع کاشی و سرامیک
    • کارخانه‌های تولید قطعات یدکی خودرو و سپرسازی
    • شرکت‌های تولیدی لوازم خانگی و برقی
    • کارخانه‌های تولید مواد غذایی مانند انواع تنقلات و آشامیدنی‌ها
    • صنایع تولیدی انواع شیلنگ و لوله‌های پلاستیکی
    • کارخانه‌های تولید لوازم پلاستیکی و اسباب‌بازی‌ها
    • تولیدات لپ تاپ، کامپیوتر و قطعات جانبی
    • کارگاه‌های رنگ سازی و تولید انواع چسب و رزین

    ویژگی فیلم استرچ دستی و ماشینی

    یک نایلون یا فیلم استرچ با کیفیت، چه به صورت دستی و چه ماشینی، دارای یک سری ویژگی‌ها است. در زیر به برخی از این ویژگی‌ها اشاره شده است:

    • مقاوم بودن در برابر حرارت و گرما
    • برخورداری از میزان چسبندگی مناسب
    • دارای ضخامت و تعداد لایه‌های متناسب با نوع بسته‌بندی
    • قابلیت کشسانی بالا به طوری که در اثر کشیدگی زیاد، پاره و سوراخ نشود.
    • دارای ویژگی ضد الکتریسیته بودن برای جذب کمتر گرد و خاک
    • ساخته شده از مواد اولیه فود گرید
    • قابل تولید به صورت مات و رنگی

    جمع بندی

    فیلم استرچ دستی و ماشینی در بسته‌بندی محصولات مختلف کاربرد دارند. عمده‌ترین ویژگی فیلم استرچ دستی و ماشینی در کشش و مقاومت بالای آن‌ها است. در حالی که اصلی‌ترین فرق فیلم استرچ دستی و ماشینی در نوع کاربرد و چگونگی استفاده از آن‌ها است. کاربرد فیلم استرچ دستی بیشتر جهت بسته‌بندی غذای رستوران‌ها و محصولات کشاورزی است. از دیگر تفاوت فیلم استرچ دستی و ماشینی می‌توان به سرعت عمل در آن‌ها اشاره کرد. همان‌طور که در بالا گفته شد میزان دقت و سرعت در بسته‌بندی با فیلم‌های استرچ ماشینی بیشتر است.

  • سیلاژ چیست؟

    سیلاژ چیست؟

    سیلاژ یک خوراک تخمیری است که از نگهداری محصولات با رطوبت بالا در شرایط بی‌هوازی (بدون اکسیژن) در ساختاری به نام سیلاژ حاصل می‌شود. به طور خلاصه، سیلاژ یک علوفه با رطوبت بالا است که کشاورزان برای تغذیه حیوانات اهلی خود به ویژه در فصل خشک استفاده می‌کنند. سیلاژهایی که از علف، ذرت و غیره تشکیل شده‌اند، با خرد کردن محصولات به قطعات کوچک و سپس ذخیره آنها ساخته می‌شوند. روش‌های متداول برای نگهداری سیلاژها وجود دارند. در این بررسی به معنی سیلاژ، ویژگی‌ها و نحوه پر کردن سیلاژ می‌پردازیم.

    سیلاژ یعنی چه؟

    معنی سیلاژ سیلو کردن است، روشی که برای حفظ مرتع استفاده می‌شود تا گاوها و گوسفندان بعداً در زمانی که مرتع طبیعی خوب در دسترس نیست مانند فصل خشک، آن را تغذیه کنند. علف‌ها بریده شده و سپس تخمیر می‌شوند تا مواد مغذی‌شان مانند قندها و پروتئین‌ها حفظ شود.

    تخمیر توسط موجودات میکروسکوپی که در چمن زندگی می‌کنند، انجام می‌شود. این فرآیند باید در شرایط اسیدی (حدود PH 4 تا 5) انجام شود تا مواد مغذی حفظ شده و شکلی از غذایی فراهم شود که گاوها و گوسفندها آن را می‌خورند. تخمیر در PH بالاتر منجر به سیلاژی با طعم بد و مقادیر کمتر قند و پروتئین می‌شود.

    نایلون سیلو چیست؟

    در تولید نایلون و نایلکس، ساخت و تولید سیلو پلاستیکی، از اهمیت بالایی برخورداراست. سیلوهای پلاستیکی یکی از انواع سیلو است که با استفاده از آن‌ها، عملیات بسته‌بندی علوفه انجام می‌شود. شاید در نظر بعضی‌ها، سیلو کردن توسط نایلون، امری نامعقول باشد، اما نایلون سیلو با دارا بودن ویژگی‌های منحصر به فرد، مناسب سیلو کردن هر نوع علوفه با حفظ تمام خاصیت آن است. نایلون سیلو از پلیمرهای شیمیایی ساخته می‌شود و هیچ‌گونه سختی در ترکیبات مواد اولیه آن وجود ندارد که سبب تغییر در کیفیت و تازگی علوفه شود‌.

    نحوه تهیه سیلاژ

    در طول فرآیند ساخت سیلاژ، مرتع زمانی قطع می‌شود که علف‌ها دارای بالاترین سطح مواد مغذی باشند. این سطح درست قبل از بلوغ کامل آنها به دست می‌آید. دلیل بریده شدن آن درست قبل از بلوغ کامل این است که همه انواع علف‌های نگهداری شده مانند یونجه و سیلاژ، مقادیر کمتری مواد مغذی نسبت به مراتع تازه دارند. بنابراین باید همه چیز را انجام داد تا محصول نهایی به همان اندازه مغذی باشد.

    در طول آماده سازی سیلاژ، علف‌ها در مزرعه به مدت چند ساعت پژمرده می‌شوند تا رطوبت آن به حدود 60 تا 75 درصد کاهش یابد زیرا این سطح بهینه است. اگر مرتع برای مدت طولانی‌تری کنار گذاشته شود، ممکن است خیلی خشک شده یا ممکن است باران ببارد و هر دوی اینها کارایی تخمیر را کاهش می‌دهند.

    فرآیند تخمیر در سیلاژ

    در طول فرآیند تخمیر، چمن بریده شده به قطعات کوچکتر (1.3 سانتی‌متر) خرد می‌شود و سپس فشرده شده تا اکسیژن به طور موثرتری خارج شود. این کار مهم است زیرا میکروارگانیسم‌ها، به ویژه باکتری‌های اسید لاکتیک، در شرایط بی‌هوازی بهترین رشد را دارند. هنگامی که اکسیژن باقی می‌ماند، آنزیم‌های گیاهی و سایر باکتری‌ها با قندها و پروتئین‌های گیاه واکنش داده و انرژی تولید می‌کنند و در نتیجه مقدار مواد مغذی در محصول نهایی کاهش می‌یابد.

    ذخیره سازی و پر کردن سیلاژ

    مرحله بعدی این است که چمن فشرده را با پلاستیک ببندید تا اکسیژن از آن خارج نشود. تپه‌های سیلاژ با نایلون بسته بندی علوفه عظیمی پوشانده می شوند. قرار است سیلاژ در یک گودال بزرگی ذخیره شود، تراکتورها و سایر ماشین آلات معمولاً روی توده چمن رانده می‌شوند تا زمانی که سفت شود. اگر سیلاژ به صورت عدل ذخیره شود، از دستگاه‌های عدل بندی برای فشرده سازی علف استفاده خواهد شد. همچنین اگر کاربرد سیلاژ جهت ذخیره زیاد و مازاد سیلاژ باشد، باید از سیلو پلاستیکی استفاده کرد.

    تکنیک نگهداری از سیلاژ

    پس از انجام فرآیند تخمیر و پس از مصرف تمام اکسیژن، باکتری‌های اسید لاکتیک شروع به تکثیر می‌کنند. اینها باکتری‌هایی هستند که برای ساختن سیلاژ مورد نیاز خواهند بود. آنها نقش کلیدی در تبدیل قندهای گیاهی به اسید لاکتیک دارند و باعث کاهش  PHمی‌شوند (مخلوط اسیدی‌تر می‌شود).

    هنگامی که PH حدود 4 تا 5 است، قندها از بین می‌روند و علف‌ها تا زمانی که سیلاژ باز شود و در معرض اکسیژن قرار گیرد حفظ می‌شوند. اگر PH به اندازه کافی پایین نباشد، نوع دیگری از باکتری شروع به تخمیر سیلاژ می‌کند و محصولات جانبی مانند آمونیاک تولید خواهند کرد که طعم بدی برای گاوها و گوسفندان دارد. بنابراین، از وضعیت دوم باید به هر قیمتی اجتناب شود.

    ویژگی سیلاژ

    هدف از تغذیه سیلاژ به دام‌های علف خوار، تکمیل مراتع در فصولی است که کیفیت علوفه ضعیف است (مانند زمستان یا در زمان خشکسالی). ذخیره سازی علوفه توسط سیلاژ زمانی مزایای خود را نشان می‌دهد که علف سریع‌تر از آن چیزی که گاو، گوسفند یا سایر حیوانات می‌توانند آن را بخورند رشد می‌کند. سیلاژ برای مواقعی که به اندازه کافی غذا موجود نیست، ذخیره خوراک ایجاد می‌کند.

    ویژگی دیگر در ساخت سیلاژ این است که به طور کلی ساختش آسان است و کار کمتری نسبت به یونجه دارد. یونجه برای درمان مناسب به هوای کاملاً خشکی نیاز دارد. در یک سال غیرمعمول، سیلاژ ممکن است جایگزین خوبی باشد. همچنین سیلاژ در طی دو هفته اول تخمیر گازهای سمی تولید می‌کند. در این مدت هم افراد و هم حیوانات باید از سیلاژ دور نگه داشته شوند.

    انواع سیلاژ

    سیلاژ نزدیک به 85 درصد از ارزش غذایی محصولات را حفظ می‌کند. سیلاژ می‌تواند تامین علوفه با کیفیت را در زمان خشکسالی تضمین کند. اما سیلو کردن مراتع بسته به  نوع دستگاه‌ها و ماشین آلات کشاورزی متفاوت خواهد بود. در زیر به انواع سیلاژ اشاره می‌کنیم:

    • سیلاژ افقی
    • سیلاژ عمودی
    • سیلاژ پشته‌ای
    • سیلاژ کمک پلاستیک

    کلام آخر

    سیلاژ تخمیر می‌شود تا خوراک دام را تامین کند. فرآیند تخمیر سیلاژ در چند مرحله انجام می‌شود و حدود سه هفته طول می‌کشد تا تکمیل شود. فرآیند تخمیر برای بهبود مصرف ماده خشک و ایجاد خوراک قابل هضم‌تر انجام می‌شود. برای سیلاژ ذرت و دیگر علوفه از یکسری مراحل استفاده می‌شود تا در نهایت در بسته بندی مخصوص به نام سیلوهای پلاستیکی ذخیره شوند. به طور کلی، سیلاژ یک روش موثر برای بهینه کردن علوفه جهت مصرف در فصول سرد سال و خشکسالی است.